Ogniskowa

Ogniskowa nie ma nic wspólnego z formatem błony. Na przykład obiektyw o ogniskowej 15 cm przy danej odległości przedmiotu wytwarza jego obraz zawsze w tej samej wielkości, bez względu na to, czy obiektyw ten użyto w połączeniu z małoobrazkowym aparatem dalmierzowym, lustrzanką 6×6 cni czy aparatem studyjnym 18×24 cm. W przypadku aparatu małoobrazkowego być może na błonie znajdzie się tylko część obrazu przedmiotu; z drugiej strony, na bardzo dużym formacie zarysuje się prawdopodobnie jedynie koliste pole obrazu, w którego środku ukaże się przedmiot zdjęcia. W każdym razie obiekt (albo tylko widoczna jego część) pojawi się w tych samych wymiarach i położone jedne na drugich przezrocza lub negatywy będą się dokładnie pokrywały. Obiektywy określa się ze względu na ich ogniskową jako normalne, krótkoogniskowe i długoogniskowe. Obiektyw, którego ogniskowa jest stosunkowo krótka przy użyciu danego formatu, wykazuje dla mniejszego formatu ogniskową relatywnie dłuższą, choć naturalnie rzeczywista długość ogniskowej pozostała w obu przypadkach nie zmieniona.

Liczba przysłony

Liczby przysłony stanowią wskaźnik jasności obrazu na matówce lub na błonie. Ta sama liczba przysłony, np. 8, wskazuje zawsze (jeśli nie brać pod uwagę drobnych, pomijalnych odchyłek uwarunkowanych konstrukcją lub tolerancjami wykonawczymi) taką samą jasność obrazu, bez względu na to, czy zastosowano obiektyw o otworze względnym 1:8, nie przysłonięty, czy też obiektyw o otworze względnym 1:1,4, przysłonięty do liczby 8. Nie odgrywa też roli bardzo krótka lub bardzo długa ogniskowa. Jeśli w obu przypadkach mamy do czynienia z otworem względnym 1:8 albo liczbą przysłony 8, to praktycznie nie ma żadnej różnicy w jasności obu obrazów, a zatem i w czasie naświetlania. Użyteczna średnica pola obrazu (kąt obrazowy) danego obiektywu decyduje o tym, do jakiego formatu błony można ów obiektyw stosować – im większa średnica, tym większy format nienagannie odwzorowanego obrazu. Obiektywy fotograficzne dają obraz kolisty, którego ostrość i jasność nie są całkowicie równomierne w całym polu. W środku jest on najostrzejszy i najjaśniejszy, a im dalej na zewnątrz od środka, tym bardziej traci stopniowo na ostrości i jasności. Pogorszenie to na trzy następujące przyczyny: pozostałości błędów soczewek są bardziej zauważalne w okolicach naroży obrazu.

Sprawność obiektywu

Każda zwykła lupa i każde dodatnie szkło okularowe tworzy obraz i może służyć do fotografowania, ale zdjęcia otrzymane za .pomocą takich prymitywnych obiektywów są bardzo złe – nieostre, przerysowane i wykazują barwne obwódki konturów. Tylko dobrze skorygowany obiektyw fotograficzny daje obrazy pozbawione powyższych wad. Korekcja obiektywu oznacza, że usunięto w nim w praktycznie osiągalnym stopniu siedem błędów optycznych. Są to: aberracja sferyczna i chromatyczna, astygmatyzm, koma, krzywizna pola, przerysowanie i ugięcie promieni. Aby to osiągnąć, konstruktorzy układów optycznych zestawiają soczewki wykonane z rozmaitych gatunków szkła o różnych współczynnikach załamania i wykazujące ponadto rozmaite krzywizny powierzchni. Poszczególne soczewki mogą być przy tym sklejone ze sobą lub rozdzielone przestrzenią powietrzną. W ten sposób tworzą one układ optyczny-obiekty w-wykazujący możliwie dużo pożądanych cech, jak ostrość rysunku, dobra korekcja barwna, duży otwór względny, szeroki kąt obrazowy itd., a ponadto jego cena mieści się w granicach możliwości finansowych większości fotografujących.

Przysłanianie obiektu

Przysłanianie obiektywu odcina promienie zewnętrzne najbardziej obniżające ostrość. Tak więc ten sam obiektyw, przysłonięty o dwa, trzy lub cztery stopnie w stosunku do otworu początkowego, daje normalnie ostrzejszy obraz niż przy pełnym otworze (nadmierne przysłonięcie powoduje jednakże znowu pogorszenie się ostrości, ale w tym przypadku nie ze względów konstrukcyjnych, lecz dlatego, że wiele promieni świetlnych ulega wtedy ugięciu na krawędziach przysłony). Najostrzej pracujące obiektywy, tzw. obiektywy reprodukcyjne, mają zawsze niewielki otwór względny, aby za tę cenę osiągnąć maksimum ostrości, są więc także mniejsze od innych, lżejsze, ale niestety-nie tańsze. Można powiedzieć, że ich strefy brzegowe ulegają obcięciu już na etapie konstrukcji, tak że gotowy obiektyw składa się praktycznie tylko ze strefy centralnej (co w jaśniejszym obiektywie o takiej samej ogniskowej można uzyskać za pomocą przysłonięcia otworu). Obiektywy reprodukcyjne osiągają największą ostrość odwzorowania od razu przy pełnym otworze względnym. Tak więc zmniejszanie otworu przysłony nie daje tu poprawy samej ostrości, lecz tylko jej przyrost w głąb, czyli przyrost głębi ostrości.

Krzywizna pola

Krzywizna pola obrazu jest w nowoczesnych obiektywach najpospolitszą przyczyną nieostrości. Spotyka się ja szczególnie często w obiektywach o dużym otworze względnym. Objawia się tym, że ostry obraz nie jest płaski (jak powierzchnia błony), lecz wygięty trójwymiarowo w kształcie czaszy kulistej. Obiektywy z tym błędem nie mają „spłaszczonego” pola obrazowego (w przeciwieństwie do nich obiektywy reprodukcyjne, przeznaczone przede wszystkim do zdjęć powierzchni płaskich, muszą wykazywać spłaszczone pole obrazowe). W praktyce krzywizna pola obrazu jest zauważalna przede wszystkim przy zdjęciach przedmiotów płaskich, jak np. karty testowej dla obiektywów albo muru, mniej się uwidacznia natomiast – a nawet staje się zupełnie niezauważalna – przy zdjęciach obiektów rozciągających się w głąb. Fotografowie nieświadomi tego faktu rezygnują często ze stosunkowo dobrych obiektywów tylko dlatego, że wykazują one braki przy zwykłej próbie ostrości, np. ponieważ zdjęcie muru albo strony gazety nie jest równomiernie ostre.

Fotografia Ile kosztuje fotograf Fotograf slubny Wybrac fotografa Odpowiedni fotograf W ogrodzie zoologicznym Zwierzeta domowe Fotografia sportowa Sceny rodzajowe Zdjecia podchwycone Martwa natura Portret dziecka Portret przy trzech zrodlach swiatla Portret przy jednym zrodle swiatla Czas naswietlania i kadrowanie Kierunek oswietlenia Tlo Kilka podstawowych zasad Drugi aparat Mieszek wyciagowy i pierscienie Lampy o swietle stalym Halogeny i reflektory Lampy blyskowe Lampy spaleniowe Wydajnosc lampy blyskowej Statyw Stabilnosc statywu Nastawienie odleglosci Niedokladny dalmierz Prady powietrzne Swiatlomierze mysla przecietnie Pomiar punktowy Ogolny pomiar swiatla odbitego Selektywny pomiar swiatla odbitego Tolerancja naswietlen Jak regulowac naswietlenie Reprodukcja barw Ochrona przed wysoka temperatura Testowanie Zdjecia testowe Podchody Glowne zastosowanie fotogametrii Konfekcjonowanie papierow fotograficznych Urzadzenia pomocnicze przy powiekszaniu Umieszczenie negatywu w powiekszalniku Kadrowanie i nastawianie ostrosci Poczatkujacy Obrobka powiekszen Kadrowanie obrazu przy powiekszaniu Doswietlanie i przyslanianie powiekszenia Wykanczanie powiekszen Obrobka blon Powiekszenie barwne Fotografia z malych odleglosci Wartosci estetyczne duzego planu Tematy fotografii Mieszek wyciagowy Opracowanie zdjec fotogrametrycznych Aparaty panoramiczne Aparaty studyjne Aparaty ogolnego uzytku Uklad optyczny lustrzanki jednoobiektywowej Urzadzenia do naswietlania Nastawienie przyslony Uklad celowniczy i uklad nastawiania Zastosowanie obiektywow Blona maloobrazkowa Duzy format Fachowcy foto Obiektyw Ogniskowa Liczba przyslony Sprawnosc obiektywu Przyslanianie obiektu Krzywizna pola Stronica 2 Stronica 3 Stronica 4 Stronica 5 Stronica 6 Stronica 7 Stronica 8 Stronica 9 Stronica 10 Stronica 11 Stronica 12 Stronica 13 Stronica 14 Stronica 15 fotosprzet fotosprzet - Stronica 2 fotosprzet - Stronica 3 fotosprzet - Stronica 4 fotosprzet - Stronica 5 fotosprzet - Stronica 6 fotosprzet - Stronica 7 fotosprzet - Stronica 8 fotosprzet - Stronica 9 fotosprzet - Stronica 10 fotosprzet - Stronica 11 fotosprzet - Stronica 12 fotosprzet - Stronica 13 fotosprzet - Stronica 14 fotosprzet - Stronica 15