Aparaty ogólnego użytku

Wszystkie aparaty tej grupy są przeznaczone do wykonywania zdjęć z ręki, ale oczywiście można je także umieszczać na statywie. Większość z n ich umożliwia stosowanie wymiennych obiektywów, z szerokokątnymi i długoogniskowymi włącznie. Aparaty dalmierzowe są najszybsze w użyciu i dlatego najlepiej nadają się do zdjęć motywów dynamicznych, ludzi i wydarzeń. Zalety i wady tych aparatów omówiono wyczerpująco już wcześniej. W wersji małoobrazkowej aparat dalmierzowy jest ulubionym modelem niektórych spośród najsławniejszych fotoreporterów, odnoszących największe sukcesy. Tym samym typem w większych formatach posługuje się także wielu fotografów prasowych, ale również i innych, którzy potrzebują aparatu ogólnego użytku w dużym formacie. Poza użytkiem ogólnym aparaty dalmierzowe nadają się dobrze do zdjęć obiektywami szerokokątnymi i umiarkowanie długoogniskowymi, ale nie ze zmienną ogniskową. Nie nadają się do zdjęć makrofotograficznych i za pomocą obiektywów wybitnie długoogniskowych, chyba że istnieje możliwość nastawiania na ostrość przy użyciu przystawki lustrzanej (w aparatach małoobrazkowych) albo matówki (w dużych aparatach reporterskich).

Układ optyczny lustrzanki jednoobiektywowej

Ponieważ ten sam obiektyw tworzy obraz w celowniku, jak również służy do wykonania zdjęcia, fotografujący widzi motyw dokładnie tak, jak ukaże się on później na błonie. Toteż fotografujący może nie tylko skontrolować nastawienie ostrości, lecz także stwierdzić jak daleko sięga jej głębia, o ile naturalnie na obrazie matówkowym daje się obserwować efekt zmian otworu przysłony. Dalsze zalety układu optycznego lustrzanki w porównaniu z dalmierzem sprzężonym z nastawianiem obiektywu, to: znacznie większy obraz w celowniku (tej samej wielkości co późniejszy negatyw lub przezrocze barwne), pozwalający na lepszą obserwację odwzorowania i kompozycję kadru, całkowity brak paralaksy, wreszcie fakt, że ten sposób nastawiania na ostrość można stosować używając dowolnego obiektywu i przy dowolnej odległości zdjęciowej. Niestety, występują tu też pewne wady: moment, w którym osiągamy krytyczną ostrość, nieco trudniej jest określić w lustrzance niż przy użyciu sprzężonego dalmierza i trwa to trochę dłużej. Obraz w celowniku ciemnieje w miarę jak zmniejszamy otwór przysłony i znika zupełnie w momencie ekspozycji. W porównaniu zaś z aparatami dalmierzewymi lustrzanki są bardziej skomplikowane mechanicznie oraz łatwiej ulegają uszkodzeniom, głośniej pracują, bo do odgłosu pracy migawki dochodzi dźwięk wywołany ruchami lustra, ponadto są cięższe i większe. Na koniec zachodzi tu jeszcze niebezpieczeństwo wstrząsu w momencie ekspozycji, spowodowanego uderzeniem lustra i mogącego wpłynąć ujemnie na ostrość zdjęcia.

Urządzenia do naświetlania

Pod „prawidłowym naświetleniem” rozumie się skierowanie na błonę takiej ilości światła, która da w rezultacie negatyw o zadowalającej gęstości albo przezrocze kolorowe o zadowalającym oddaniu barw. Potrzebne są do tego dwa urządzenia. Przyslona, czyli pierścień o zmiennej średnicy wewnętrznej wbudowany w obiektyw, reguluje ilość światła padającego na błonę. Zależnie od typu aparatu, przysłonę nastawia się ręcznie albo działa ona półautomatycznie lub całkowicie automatycznie. Migawka, w połączeniu z wbudowanym mechanizmem czasowym, reguluje długość czasu oddziaływania światła na błonę. Rozróżniamy dwa podstawowe typy migawek, których odmienne właściwości trzeba brać pod uwagę przy wyborze aparatu. Migawki centralne są wbudowane w obiektyw jako „migawki międzysoczewkowe” (zwłaszcza w większych aparatach). W porównaniu z migawkami szczelinowymi są one z reguły bardziej niezawodne i mają jeszcze tę zaletę, że można je synchronizować z lampami błyskowymi spaleniowymi i wyładowczymi przy dowolnych czasach otwarcia migawki. Jednakże w przypadku aparatów na błony małoobrazkowe i zwojowe, o wymiennych obiektywach, występują pewne komplikacje techniczne, których można czasem uniknąć stosując migawkę umieszczoną bezpośrednio za obiektywem.

Nastawienie przysłony

Nastawianie przysłony i migawki może się odbywać ręcznie, na podstawie wskazań oddzielnego światłomierza, albo za pomocą światłomierza wbudowanego bezpośrednio do aparatu i zwykle sprzężonego z jego nastawami. Światłomierze wbudowywane do większości nowoczesnych małoobrazkowych lustrzanek jednoobiektywowych, wyposażone w komórkę fotoprzewodnościową z CdS lub krzemową oraz małą bateryjkę, są umieszczone za obiektywem i mierzą światło odbite od przedmiotu. Należy tu rozróżniać dwa rodzaje służące do punktowego i do integralnego pomiaru światła, o rozmaitych konstrukcjach w każdym z tych rodzajów. Pomiar punktowy dotyczy małej powierzchni, zazwyczaj leżącej pośrodku obrazu. Metodę tę można stosować do określenia rozpiętości kontrastu danego motywu. Natomiast pomiar integralny uwzględnia światło padające na całą powierzchnię obrazu i podaje jego średnią wartość. Komórka z CdS, zależnie od konstrukcji przyrządu, bądź mieści się między pryzmatem pentagonalnym i matówką celownika, bądź wbudowana jest w lustro, bądź usytuowana bezpośrednio przed błoną, tak że trzeba ją usuwać z drogi przebiegu promieni przed każdorazowym otwarciem migawki. Jakkolwiek każdy producent zachwala określone zalety przyrządów swojej konstrukcji, to doświadczenie wykazuje, iż każdy z tych światłomierzy pracuje niezawodnie w fachowym ręku doświadczonego fotografa.

Układ celowniczy i układ nastawiania

Do szybkiej pracy najlepiej nadaje się celownik połączony z dalmierzem, który jest sprzężony z wysuwem obiektywu. Dalej idą układy lustrzanek jedno-i dwuobiektywowych (zwłaszcza jeśli te pierwsze uzupełnia wbudowany światłomierz sterujący automatyczną przysłoną). Wszystkie trzy powyższe systemy są znakomicie przydatne do wykonywania zdjęć z ręki. Najbardziej czasochłonny układ celowania i nastawiania na ostrość ma aparat matówkowy, ale naturalnie wykazuje on inne zalety. Jeśli aparat taki nie ma drugiego celownika, to nie można go używać do wykonywania zdjęć z ręki, lecz jedynie ze statywu. Inne czynniki, na które trzeba zwrócić uwagę, omawiamy poniżej. Wielkość obrazu w celowniku: im większy, tym lepiej, bo duży obraz w celowniku wyraźniej ukazuje pożądane i niepożądane cechy oglądanego motywu i w ten sposób ułatwia kompozycję. Układy lustrzane i matówki dają duże obrazy w celowniku, natomiast układy dalmierzowe – małe. Kontrola głębi ostrości: w lustrzankach jednoobiektywowych i aparatach matówkowych widać, jak daleko w głąb sięga strefa ostrego odwzorowania (lustrzanki z automatyczną przysłoną preselekcyjną muszą być w tym celu wyposażone w ręczną dźwignię do przymykania przysłony do wybranej wartości roboczej); lustrzanki dwuobiektywowe i aparaty dalmierzowe nie umożliwiają takiej kontroli.

Fotografia Ile kosztuje fotograf Fotograf slubny Wybrac fotografa Odpowiedni fotograf W ogrodzie zoologicznym Zwierzeta domowe Fotografia sportowa Sceny rodzajowe Zdjecia podchwycone Martwa natura Portret dziecka Portret przy trzech zrodlach swiatla Portret przy jednym zrodle swiatla Czas naswietlania i kadrowanie Kierunek oswietlenia Tlo Kilka podstawowych zasad Drugi aparat Mieszek wyciagowy i pierscienie Lampy o swietle stalym Halogeny i reflektory Lampy blyskowe Lampy spaleniowe Wydajnosc lampy blyskowej Statyw Stabilnosc statywu Nastawienie odleglosci Niedokladny dalmierz Prady powietrzne Swiatlomierze mysla przecietnie Pomiar punktowy Ogolny pomiar swiatla odbitego Selektywny pomiar swiatla odbitego Tolerancja naswietlen Jak regulowac naswietlenie Reprodukcja barw Ochrona przed wysoka temperatura Testowanie Zdjecia testowe Podchody Glowne zastosowanie fotogametrii Konfekcjonowanie papierow fotograficznych Urzadzenia pomocnicze przy powiekszaniu Umieszczenie negatywu w powiekszalniku Kadrowanie i nastawianie ostrosci Poczatkujacy Obrobka powiekszen Kadrowanie obrazu przy powiekszaniu Doswietlanie i przyslanianie powiekszenia Wykanczanie powiekszen Obrobka blon Powiekszenie barwne Fotografia z malych odleglosci Wartosci estetyczne duzego planu Tematy fotografii Mieszek wyciagowy Opracowanie zdjec fotogrametrycznych Aparaty panoramiczne Aparaty studyjne Aparaty ogolnego uzytku Uklad optyczny lustrzanki jednoobiektywowej Urzadzenia do naswietlania Nastawienie przyslony Uklad celowniczy i uklad nastawiania Zastosowanie obiektywow Blona maloobrazkowa Duzy format Fachowcy foto Obiektyw Ogniskowa Liczba przyslony Sprawnosc obiektywu Przyslanianie obiektu Krzywizna pola Stronica 2 Stronica 3 Stronica 4 Stronica 5 Stronica 6 Stronica 7 Stronica 8 Stronica 9 Stronica 10 Stronica 11 Stronica 12 Stronica 13 Stronica 14 Stronica 15 fotosprzet fotosprzet - Stronica 2 fotosprzet - Stronica 3 fotosprzet - Stronica 4 fotosprzet - Stronica 5 fotosprzet - Stronica 6 fotosprzet - Stronica 7 fotosprzet - Stronica 8 fotosprzet - Stronica 9 fotosprzet - Stronica 10 fotosprzet - Stronica 11 fotosprzet - Stronica 12 fotosprzet - Stronica 13 fotosprzet - Stronica 14 fotosprzet - Stronica 15